Neraris

Neraris

Ilustracja atlasowa przedstawia kwiat Neraris w stylu naukowym. Roślina ma sześć płatków w odcieniu chłodnej bieli z delikatnym fioletem i cienkimi, błękitnymi żyłkami rozchodzącymi się promieniście od środka. W centrum kwiatu znajduje się bursztynowa kulka żywiczna o lekko niebieskim reflekcie, otoczona dwoma żółtymi pręcikami. Liście są lancetowate, zielono-niebieskie, matowe i symetrycznie rozmieszczone po obu stronach łodygi. W tle znajduje się chłodne, pastelowe tło w kolorze mglisto-fioletowym, typowe dla atmosfery planety UXologic.

Klasyfikacja: gatunek roślin żywicznych, rodzina twardolistnych oriańskich
Siedlisko: skalne półki, uskoki mineralne, rejony o dużym nasłonecznieniu metanowym

Opis botaniczny:
Neraris to roślina o masywnych, mięsistych liściach barwy stalowo-szarej z połyskiem przypominającym minerały. Kwiaty rozwijają się w gęstych skupiskach, tworząc kielichy w odcieniach srebrzystego fioletu. Wnętrze kwiatu zawiera kulkę żywiczną o barwie bursztynu z chłodnymi, błękitnymi refleksami.

Charakter żywicy
Z Neraris powstaje Resinia forta. Jest to materiał o największej twardości spośród wszystkich odmian. W składzie dominują cząstki metali ciężkich i związków krzemianowych, które nadają jej niezwykłą odporność na ściskanie, erozję i wysoką temperaturę. Po utwardzeniu żywica staje się niemal niełamliwa.
Jej połysk przypomina kamień polerowany przez wiatr.

Zastosowanie:
Resinia forta stanowi podstawę konstrukcyjną większości oriańskich miast. Wykorzystuje się ją w fundamentach, murach obronnych i kopułach odpornych na ciśnienie gazowe. Używana jest także w warstwach nośnych laboratoriów podziemnych i w obudowie pieców termicznych.

Wygląd:
Barwa głębokiego bursztynu z domieszką błękitnych refleksów. W świetle Solaris przybiera tonację stalowo-złotą.

Pozostałe sekrety przyrody >>

Mexi
Mexi
https://www.uxologic.pl