Arioris
Kwiaty Arioris rosną w dolinach Oriona, gdzie powietrze przesyca światło Lumy.
Ich białe płatki przecinają delikatne, jasnoniebieskie żyłki, które pulsują jak sieć światła.
Roślina gromadzi w kielichu gęstą żywicę o barwie lodowego szkła. Pod wpływem dotyku żywica staje się miękka, a następnie twardnieje w chłodzie nocy. Arioris należy do gatunku Resinia lumera, który łączy właściwości ozdobne z użytkowymi, dlatego uprawia się ją w ogrodach świątynnych.
Żywica Arioris ma wyjątkową zdolność przewodzenia energii i światła. Budowniczowie Oriona wykorzystują ją do wzmacniania cienkich struktur, takich jak witraże i kopuły modlitewne.
W przeciwieństwie do innych roślin żywicznych Arioris nie tworzy ciężkich spoiw, lecz lekkie błony o właściwościach samonaprawczych. Kiedy powietrze staje się wilgotne, błony te miękną, a po wyschnięciu odzyskują pierwotną twardość. Dzięki temu ściany świątyń z Arioris oddychają i reagują na zmiany otoczenia.
Arioris rośnie wyłącznie w cieniu świątyń Ariosa, ponieważ wymaga cichego światła odbitego od marmuru. Kiedy Lumę przesłaniają chmury, żyłki w płatkach przygasają, a roślina zapada w sen świetlny.
Jej zapach przypomina świeży miód połączony z metaliczną nutą ozonu.
Podczas rytuałów Haiem używają płatków Arioris do oczyszczania powietrza i wzmacniania medytacji.
Każdy płatek symbolizuje równowagę między życiem i strukturą, dlatego Arioris uważa się za roślinę harmonii.
Żywica Arioris stosowana w rzemiośle świeci subtelnym błękitem i długo zachowuje elastyczność.
Rzemieślnicy tworzą z niej cienkie powłoki ochronne, które nakładają na narzędzia lub naczynia.
W kontakcie z Lumą powłoka wzmacnia się i chroni przed zużyciem. Dzięki temu Arioris stała się symbolem równowagi między delikatnością i trwałością. W oriańskiej sztuce przedstawia się ją jako kwiat, który nigdy nie więdnie, lecz zmienia światło w pamięć.
