Nira Haim
Jest takie miejsce, gdzie mieszkają wspomnienia i zaklęty w nich czas. W tych dębowych ławkach kryje się Mast. Zwie się Nira Haim, które spowija mrok tajemnicy. W tym miejscu ludzie spotykają się aby w spokoju myśleć nad sensem swego życia, a każda ławka pamięta wszystkie niespełnione marzenia.
Jednym z odwiecznych sekretów tego parku jest fakt, że w tym konkretnym miejscu spotykają się jesień i wiosna. Orianie wierzą, że kwitnące drzewa wiśni symbolizują wiarę i nadzieję na lepsze jutro. Natomiast w każdym zbutwiałym liściu leżącym na ścieżce ugrzęzły niespełnione marzenia.
Dębowe ławki zdobią głowy ludzi, którzy nigdy nie zaznali szczęści, gdyż nie mogli przez całe życie sobie na nie pozwolić. W tym parku odwiedzający często słyszą szepty recytujące ponury wiersz.
W mojej głowie kłębi się demonów mrowie. Płoną wszystkie w mglistym ogniu mych przygasających ambicji. Płoną zgliszcza, płoną. Runęły jedno po drugim me ambicje i marzenia. Zginęła mi dziś ma motywacja. Została pochowana żywcem pod zgliszczami nawału obowiązków. Tam gdzieś tli się jej ogień, lecz ona nie ma już siły dłużej walczyć o mnie.
Nira sen, anes darn
Miejscowi powiadają, że każdego kto wejdzie do tego parku dopadnie Mast i zatraci się w zapomnieniu. Mast jest opiekunem Nira Haim. Pilnuje aby wspomnienia nigdy nie wyparowały.
Będzie tylko po nim słychać smutne ,,Nira Re, anes Darn”. Tutaj przychodzą ludzie pogrążeni w żałobie nad utraconym czasem i pragnieniami, które rozwiał cichej wiary wiatr.
