Trawy Oriatus – flora Oriona
Wygląd
Trawy Oriatus tworzą rozległe łąki na równinach Oriona. Dzięki temu wędrowiec widzi je z daleka niczym żywy ocean. Źdźbła sięgają pasa dorosłego Orianina, dlatego falują gęsto pod wiatrem.
Ich barwa zmienia się od zieleni po złoto, a w dojrzewaniu przypomina płynny bursztyn. Ponieważ dwa słońca filtrują światło, odcienie migoczą i zmieniają się w ciągu dnia. Na szczytach wyrastają delikatne pióropusze nasienne, które połyskują w świetle dwóch słońc. Dlatego łąki przypominają roziskrzone morze, które uspokaja przechodniów i prowadzi wzrok ku horyzontom.
Biologia
Trawy Oriatus wypuszczają włókniste ziarna, otoczone przezroczystą osłoną. Gdy dojrzewają, odrywają się i unoszą niczym iskry. Zjawisko to Orianie nazywają „tańcem nasion”, ponieważ odbywa się w świetle zmierzchu. Dla mieszkańców symbolizuje odradzanie życia oraz ciągłość er. Z biegiem czasu kłosy stopniowo twardnieją, dlatego ich skupiska łączą się i tworzą pierwsze warstwy kory. W sprzyjającej wilgoci oraz pod dwoma słońcami proces przyspiesza, a młode pnie rosną równiej. Po około dwudziestu latach dojrzałe kępy przekształcają się w drzewa Oriatus z fluorescencyjnymi liśćmi. Dzięki tej przemianie place i ogrody rozświetlają się delikatną poświatą.
Znaczenie dla Orian
Oriatus stanowi podstawę oriańskiego rolnictwa. Z ziaren powstaje mąka używana do wypieku rytualnego chleba. Włókna traw wykorzystuje się do wyplatania mat, koszy i powrozów. Sen na macie z Oriatus uważano za sposób na odzyskanie sił po chorobie.
Kultura i rytuały
W miesiącu Sirest, gdy Oriatus dojrzewa, Orianie organizują wspólne zbiory. Wieczorem rozpalają ogniska, w które wrzucają pierwsze wysuszone pęki trawy. Trzask płomieni i charakterystyczny zapach mają przypominać o więzi z przodkami.
